9-6-2011
het gaat goed.
Nog nooit was ik zo in de weer met het onderhoud van mijn
eigen ‘huis’.
Rook niet meer, beweeg wel meer, rust iets vaker, adem
beter, snoep wat minder, drinken deed ik al niet.
Zaterdag vier ik mijn verjaardag iets minder in de vanzelfsprekendheid van
‘weer een jaar erbij’
Dochter Barbara is gelukkig weer beter na een verdachte
griep, zoon Marnix is druk in de weer met voorstellingen, Herman en ik gaan
volgende week fluitend naar Wenen.
De cd ‘songs in the distance’ ligt voor me, ziet er prachtig
uit.
kortom, het gaat goed
26-2-2011
In de dagelijkse galop van mijn leventje vol voorstellingen, reizen en alle besognes die daarbij horen stond alles ineens even stil.
De pijn op mijn borst kwam als een vloedgolf. 'Heb geen goed nieuws mevrouw', de knappe arts-assistent legde uit dat ik vooral moest blijven liggen, aangesloten werd op monitoren, via infuus, injectie en pillen de effecten van een mogelijk hartinfarct zouden worden ingedamd en dat er de volgende ochtend meer inzicht zou zijn over de ernst.
Bij de woorden 'verhoogd enzym', 'vaatverwijdend', 'bloedverdunnend', 'iets tegen trombose', 'beta blokker' en 'cholesterol verlager' sloeg ik op tilt. Dit was weg die mijn ouders af hadden gelegd, ik toch niet. Gelukkig was Herman er, heb in mijn paniek gehuild als een jonge hond en hij hield me stevig vast.
Uiteindelijk viel het mee, dat wil zeggen: het had veel erger kunnen zijn. Een infarct is voorkomen en de kransslagader die voor 90% verstopt zat wordt nu met twee stents open gehouden.
Moet er nog aan wennen, het idee van een zwakke plek in mijn lijf.
Ik was eigenlijk de eerste die nooit iets had of zou krijgen en doodgaan zou ik al helemaal nooit.
Het mooiste medicijn voor mijn hart is te merken dat er veel mensen zijn die om me geven. De zee aan bezoek, telefoontjes, sms berichten, bloemen, kaartjes, ben er rijk mee.
4-12-2010
Speel zometeen bij radio Klara drie stukken. 'Dzelem', een tamelijk nieuw stuk dat ik noemde naar het Roma volkslied 'Dzelem dzelem',dat 'onderweg' betekent.
Dan 'de eerste dag' van de cd Etude Feminine en als derde een lied op tekst van de Joodse dichteres Selma Meerbaum Eisinger. Zij schreef dit in 1942, kort voordat ze als
18-jarige werd vermoord. Zing het in de vertaling van Herman van Veen nu in de voorstelling. Selma beschrijft het mooie van een mogelijk nieuw voorjaar. De laatste zin: 'en morgen komen ook de zwaluwen terug'.
Het programma zal ook een tijdje te beluisteren zijn via www.klara.be
26-11-2010
De laatste blog is al meer dan een half jaar geleden, zie ik tot mijn eigen verbijstering.
Alsof er niets gebeurd is.
Misschien is er wel teveel gebeurd om de tijd te vinden er rustig iets over op te tekenen.
Hoe dan ook, heb zojuist mijn kersverse speellijstje van de komende Etude Feminine concerten erop gezet. Het duurt nog even maar ik verheug me erop en speel ondertussen met eenzelfde liefde de voorstellingen met Herman van Veen.
3-5-2010
Morgenavond zing ik tijdens een herdenkingsbijeenkomst een nieuw lied op een speciaal voor de avond geschreven tekst van Judith Herzberg.
Ze vroeg me die tekst op muziek te zetten en het uit te voeren in de Brakke Grond in Amsterdam.
Hier vindt de slotbijeenkomst plaats na een hele avond voorstellingen op verschillende locaties in dee stad.
meer informatie over de avond is te zien op www.theaternadedam.nl
Van Herman van Veen's inzicht, ervaring, geduld en affectie heb ik dankbaar gebruik gemaakt bij het maken van het lied.
4-4-2010
heb zo genoten van mijn kleine serie 'Etude Feminine' concerten, zou er wel altijd mee door willen gaan.
Ga ik ook doen.
Speel in elk geval eerst nog, als een kleine epiloog, in het Singer museum in Laren op 25 april, als afsluiting van de expositie etude F.
Dieuwertje, Vincent en Merlijn verdienen alle lof, zij gingen met me mee en hielpen avond na avond de concerten tot zo'n mooie belevenis maken.
Vooral Merlijn, die het geluid 'doet', kreeg de afgelopen tijd wel erg veel voor z'n kiezen.
Van de lastige Alte Oper in Frankfurt met de voorstelling van Herman van Veen naar het verjaardagsconcert in Carré met een enorme rij gasten die allemaal iets anders speelden en zongen.
Via nog zo'n evenement in Antwerpen en Keulen en nog meer voorstellingen met Herman van Veen zonder onderbreking naar mijn kleine maar intensieve reis met 'Etude Feminine', elke dag ergens anders.
Heb hem in de gaten gehouden en zal dat blijven doen.
Hij is morgen jarig, wilt u hem feliciteren? stuurt u alstublieft een mail naar .
Hij zei gisteravond grijnzend dat hij nu vier dagen zijn telefoon niet op zal nemen, tot we weer verder gaan met Herman in Duitsland en Oostenrijk.
29-3-2010
Noor Bons is gestorven
Zij was de vrouw van ontwerper Jan Bons en moeder van vriend Joël.
Ze werd 90 jaar en is zondag niet meer wakker geworden.
Ondanks de zegen van haar hoge leeftijd was het een vreemde verrassing.
Noor zou er altijd zijn, die bijzondere en levendige jiddische oma
in het visserhuisje bij het park.
De wereld rondgereisd, veel gelezen, gezien, gehoord en meegemaakt.
Als er een hemel is zal ze daar nu het hoogste woord hebben en genieten van haar paard, dat haar voorging.
27-3-2010
Las gisteren de ochtendkrant en werd zo boos dat ik het niet kon laten er iets over te zeggen tijdens het 'etude femine' concert in Culemborg.
Ben heel gelukkig dat ik niet katholiek ben
want ons eerste kind is een jongen
stel je voor dat ik hem veilig gewaand had bij paters die
hadden beloofd zich iedere verleiding te ontzeggen?
Hun baas heet Benedictus, 'de gezegende'.
Misschien moeten we hem omdopen tot ‘Foeditas’,
Dat betekent ‘schande’
2-3-2010
'Integreren', zegt de politicus
'Assimileren', bedoelt de xenofoob
‘Aan elkaar wennen’, zegt de burgemeester
‘Weg ermee’, roept de gekozen dictator
‘Ik geloof niet in de Multi culturele samenleving’, provoceert de journalist
‘Daar valt niets aan te geloven, die is’, zegt de praktijk
8-2-2010
We vieren de verjaardag van Herman van Veen op 14 maart in Carré Amsterdam, op de 15e in de Arenberg Schouwburg Antwerpen en op de 16e bij de WDR in Keulen.
Er komen veel en leuke gasten, de voorbereidingen zijn in volle gang.
Ondertussen legt hij de laatste hand aan de schilderijen voor de tentoonstelling die op 23 maart geopend wordt, waar ik een deel uit mijn programma zal spelen en waar Herman ook zal zingen.
Loop te blozen bij zoveel eer.
Herman van Veen
Etude F
Singer Laren, 16 maart tot en met 25 april 2010
Herman van Veen wordt 65 jaar. Om dit te vieren presenteert Singer Laren met gepaste trots een exclusieve schilderijententoonstelling van deze bijzondere performer. Al decennia lang treedt Herman van Veen op in het theater van Singer. De veelzijdige kunstenaar maakt nu de verbinding met het museum van Singer.
Etude F is een reeks van 14 schilderijen die zijn geïnspireerd op evenzovele muziekstukken van Edith Leerkes, vaste gitariste van van Veen.
Ode aan Edith Leerkes, ode aan de vrouw; passie, vrouwen, muziek, poëzie.
Ook zal de jarige kunstenaar als gastconservator een aantal vrouwenportretten uit de Singer collectie selecteren, om zijn ode aan de vrouw te vervolmaken.
zondag 10 januari 2010
Vandaag speelde ik voor en sprak ik met het publiek in concertcafé Odeon in Zwolle, als eerste gast in een nieuwe, informele serie.
Nadat ik twee openingsstukken had gespeeld ontstond een gesprek over Schubert, Herman van Veen, Selma Meerbaum Eisinger en mijn moeder. De presentator Roeland Kooijmans had zich danig in mij verdiept en zo spraken we ook over zigeuners, het maken van plannen en de botjes van Beethoven. (*)Telkens speelde ik een stuk naar aanleiding van het gesprek ervoor en tot slot werd het publiek verleid mee te doen aan een heuse quiz waar men zich van z'n beste musicologische kant kon laten zien om zo twee theaterbonnen te winnen.
(*) ter verduidelijking: vertelde van het bezoek dat ik met Herman van Veen bracht aan het graf van Schubert op het Zentral Friedhof in Wenen. We wilden daar onze cd met Schubertliederen neerleggen, ter zegening.
Schubert's buurman op de immense begraafplaats is Beethoven en ik realiseerde me toen we daar stonden met een schok dat die grote namen met al hun prachtige erfenissen in klank ook 'gewone' mensen waren geweest, dat hun botjes echt daar lagen.
We zijn als twee ondeugende kinderen, langs de graven via de bosjes, naar de achterkant gekropen en hebben daar onze cd neergelegd.
De Japanse toeristen die vlijtig met hun fototoestellen in de weer waren aan de voorkant
zullen het niet begrepen hebben.
Vraag me wel eens af of misschien een tuinman de cd gevonden heeft en of hij er toen naar geluisterd heeft. Misschien staat het schijfje er na 15 jaar nog steeds.
Enfin, er is nog genoeg om over te praten.
Houd me aanbevolen zo'n middag nog eens ergens te doen, vond het enig.